Varlığını hissedebilmek bile bana güç veriyordu. Yine de içime sakladığım sevgimi sana karşı gösterememek elimde değildi. Ama vazgeçemiyordum senden. Herşeye rağmen umutla bakıyordum yarınlarıma. Seni düşünerek geçiriyordum günlerimi. İstemsiz olduğum günlerim de oldu sana dair. Ama suçlu arayamam ki. Geçmişte yaşadığımız güzellikleri, inkar edecesine yaşadığım bu günlerimde bana bıraktığın hediye olan o zamanların tebessümlerini arıyorum. Sevmek ismini verdiğim yeteneğimi kaybediyorum sanırım burada. Boş gözlerle boş zamanlarımın katili oluyorum. Yüreğimde daha önceki gidişlerinin aksine bir sızı var. Bu sefer hiç gelmeyeceğini hissediyorum.
Eksik zamanlarımın gülümsemesi!! içimdeki anlatılabilir şeyleri dinleseydin, içimdeki eksikliğin sen olduğunu anlayabilirdin. Tanımlayamadığım bir tavır var kendime sergilediğim. Kendime küstüm sen gittin diye. Öylesine çıkmaz bir yola girmişiz ki her çıkmaya çalıştığımda karşımda seni görüyorum. Kaçmak çözüm değil yokluğuna, ben zaten kaçmak istemiyordum. Zayıf mısralarımla bunları sana anlatabilmek beni öylesine zorluyor ki, neden yanımda değilsin.! Sana yeniden dokunabilmenin ve gözlerindeki sevgiyi hissedebilmenin hayalini kuruyorum. Seni bıraktığım yerde bulamayacağımı bile bile birlikte gezdiğimiz yerlerden yine geçeceğim buradan ayrıldığımda. Sana dair umudum kalmasa da, hiç bir beklentim olmasa da seni kalbimin en derin yerinde yaşatacağım. Sesinin yankısını bile özledim yokluğunda, öylesine bir yere sahipsin ki bende, artık yanımda olmadığını hissettiğimde yüreğime bir ağrı saplanıyor. Hatırlıyor musun bana dost kalalım dediğin günü... O gün batan güneş ile batmak ve bir daha dünyaya doğmamak istedim. Öylesine paylaşımlar yaşadı ki bu yürek seninle, öyle büyüttü ki seni içinde kaldıramıyor senin başka adlandırmalarla yaklaşımını. Bebeğim... Bebeğim... Bebeğim...
bundan başka bir söz yakışmıyor sana. Yakıştıramıyorum kendimi başka bir söylemde bulunmaya... Ve sırf bu sözü söylememek için göç ediyorum nicelerinden... Hatırlamıyor musun ikimizi hoş rastlantılarla karşılaştıran günün güzelliğini. Karşılaşmalarımızda yüzümüzdeki tebessümün birbirimizden farkı yoktu. Onlar bile diyorlardı bunlar sevgiye meyilli diye. Ama sanırım bizim için çoktan geçti sevda mevsimi. Şimdi ne mi yapıyorum ? Mutluluğu yüreğime katıp umutlarımı defter arasında kurutmaya çekiliyor ve sırf bir gün yalnız kalır ve yardım istersin diye bu şehirden göç etmekten vazgeçiyorumYazılarla İlişiki Seçenekleri Son Güncelleme : 16-03-2008 14:48
|
|
|
Okuyucu yorumları  |
|
Ortalama Üye Değerlendirmesi
(0 Oylama)
|
|
Yorumunuzu ekleyin
|